افسوس که پیش « تو » ندارد هنرم قدر !
» نوع مطلب : شاعرانه ،
« به نام تو »
دوش از همه شب ها شب جان کاه تری بود
فریـاد از ین شـب چه شـب بــی سحـری بود
دور از تــو من ســوخته تب داشــتم ای گــل!
وز شـــور تـو در ســـینه شـــرار دگــــــری بـود
هـــر ســو بـه تمــــنای تـــو تا صبح نگـاهــــم
چون مرغـــک طـوفــان زده ی در به دری بــود
چــون بـــاد ســحرگــاه گذشـــتی و نـــدیــدی
در راه تـــو از بـــوی گــــل آشــفته تــری بـــود
افسوس که پیــش « تـو » نـدارد هــنـــرم قدر
ای کــاش به جــای هـنــرم ســیم و زری بــود
« استاد شفیعی کدکنی »
