« او محبوب است »

نیمه شبِ سردِ زمستان، دلم گرفته است! در حیاطِ کوچکِ خانه قدم بر می دارم و آسمان را می نگرم! چقدر به هم نزدیک هستیم ، اما براستی فرسنگ ها فاصله بین ما رخ بر افروخته است! عطر حضورت هوای سردِ حیاطِ زمستانی ام را داغِ داغ کرده است! دل به امّیدِ هیچ کسی نبسته ام تا وقتی تو را کنار خود احساس می کنم! وقتی نگاهم خیره به جادوی چشمانِ تو می ماند ، دل می کَنم از همه ی دار و ندارم ، اما نه ! محبوب من ! تو خود ، همه ی دار و ندارِ من هستی ! سر انگشتِ نگاه توست که به من زندگانی بخشیده است! محبوب من ! یک تارِ موی تو را به دنیا نمی دهم!

« او محبوب است »

محبوب من آقایی كن! منو به غلامی ببر!

یه پول سیا بفروشم و دوباره مفتی بخر!

ارزون‌ترین جنس حراجی‌ می‌شم ،

دور تو می‌گردم و حاجی می‌شم!

 (استاد محمد صالح‌علاء)

« او محبوب است »

من همان روز که روی تو بدیدم گفتم :

هیچ شک نیست که از روی چنین ناز آید 

هر چه در صورت عقل آید و در وهم و قیاس

آن که محبوب من است از همه ممتاز آید

« سعدی »

« او محبوب است »

عشق نقش خویش خونین می زند

ضربه ای بسیار سنگین می زند

بختِ بد در سفره ی فرهاد بین

نانوا هم جوشِ شیرین می زند !

{ جواد مزنگی }

« او محبوب است»

سلام محبوب من ! خبر دارین که دوریتان مرا از پای در آورد؟! اما شک نکنید که ویران شدن از برای شما به بهشتِ برین می ارزد ! گرچه هر لحظه در خاطرِ من (در کوچه ی عاشقی) قرارمان را داریم اما نبودنتان آسمان دلم را تاریک کردست اما شک نکنید همین تاریکی ِ آسمان دلم از برای شما به همه ی دنیا می ارزد ! بیدل گفته است : دل ، نمی ماند به دستم ، طاقت دیدار کو ؟.... از شوق همین دیدار بیمارم اما محبوب من شک نکنید که همین بیماری از برای شما به تمام شادی و سلامت می ارزد !

{ گهواره }

دلم تنگه برای گریه كردن
كجاست مادر، كجاست گهواره ی من ؟!

نگو بزرگ شدم نگو كه تلخه
نگو گریه دیگه به من نمیاد
بیا منو ببر نوازشم كن
دلم آغوش بی دغدغه می خواد !

تو این بستر پاییزی مسموم
كه هر چی نفس سبزه بریده
نمی دونه كسی چه سخته موندن
مثل برگ روی شاخه ی تكیده

دلم تنگه برای گریه كردن
كجاست مادر ، كجاست گهواره ی من  !

ببین شكوفه ی دل بستگی هام
چقدر آسون تو ذهن باد می میره
كجاست اون دست نورانی و معجز
بگو بیاد و دستمو بگیره !

كجاست مریم ناجی ؟! مریم پاك !
چرا به یاد این شكسته تن نیست ؟!

تو رگبار هراس و بی پناهی
چرا دامن سبزش چتر من نیست ؟!

دلم تنگه برای گریه كردن
كجاست مادر ، كجاست گهواره ی من ؟

{ ترانه سرا : زویا زاکاریان }

« او محبوب است »

سلام ! وقتی در خبرگزاری های فارس و جام جم و ایرنا و ... خواندم که « روی کین دلیل تغییر چهره دادنش را (و شباهتش به احمدی نژاد) علاقه به رییس جمهور ایران اعلام کرده است ، بی اختیار خندیدم !! گرچه این پایگاه های محترم و بزرگ ایرانی ساعاتی بعد به اشتباه خود پی برده و خبر را برداشتند اما سوژه خوبی به دست وبلاگ نویسان منتقد (من جزو این اصناف نیستم) دادند. ماجرا از این قرار بود که خبرگزاری های معتبر ایرانی از قول نشریه [دیلی‌مش] این خبر را در سایت خود قرار داده بودند غافل از اینکه این پایگاه و نشریه خبری در زمینه طنز کار می کند و برای سوژه قرار دادن رییس جمهور محبوب این مصاحبه خیالی را با بازیکن سابق تیم ملی ایرلند ترتیب داده است ! گرچه با توجه به محبوبیت دکتر نباید از این خبر ها تعجب کرد به شرطی که از سوی نشریه های طنز مخابره نشود !!

« او محبوب است »

بارانی

با همه ی بی سر و سامانی ام
باز به دنبال پریشانی ام !

طاقت فرسودگی‌ ام هیچ نیست
در پی ویران شدنی آنی ام !

دلخوش گرمای كسی نیستم
آمده‌ام تا تو بسوزانی ام !

آمده ام با عطش سالها
تا تو كمی عشق بنوشانی ام !

ماهی برگشته ز دریا شدم
تا كه بگیری و بمیرانی ام !

خوبترین حادثه می دانمت
خوبترین حادثه می دانی ام ؟

حرف بزن ابر مرا باز كن
دیرزمانی است كه بارانی ام

حرف بزن حرف بزن سالهاست
تشنه ی یك صحبت طولانی ام !

ها به كجا می‌كشیم خوب من
ها نكشانی به پشیمانیم !

{ محمدعلی بهمنی }

« او محبوب است »

در طول مدت اقامتمان در مشهد در حسینیه کرامت میهمان دوستان هیئتی بودیم ، البته میزبان هم محسوب می شدیم ! همایش سراسری هیئت های مذهبی بود . فضا برایم عادی بود مثل همه ی همایش ها و جشنواره هایی که رفته بودم اما یک خصلت بچه های هیئتی با همه فرق می کرد ، آن هم همان ایثار و بسیجی بودنشان بود. براستی همان « منیّت » معروف در وجودشان دیده نمیشد و همگی در تلاش بودند تا به دیگری کمک کنند ! روز اول ، سرِ جلسه معارفه گفتم : « آمده ام از شما ها یاد بگیرم ! » و همین طور هم شد ، چیز های با ارزشی از همین بچه های ساده مذهبی و هیئتی یاد گرفتم. روز آخر ، برایمان سخت بود ، گویی سال هاست که کنار هم بودیم و اکنون باید جدا می شدیم. لحظه ی خداحافظی آرزوی دیدار دوباره را می کردیم...

‌« او محبوب است »

مثل یك چشم به هم زدن ! شدیم پا بوس آقا امام رضا. بعد از سال ها ،خواست خدا و دعوت آقا ما را مشهدی كرد ! شوق دیدار از تمام وجودم لبریز میشد ! بعد از اسكان در خوابگاه تك و تنها رفتم به زیارت آقا امام رضا ، هر قدمی كه بر میداشتم پاهایم سست تر میشد ! اشك ناخواسته از گونه هایم سقوط میكرد ! السلام علیك یا علی بن موسی الرضا ! خوار بودم خوارتر شدم ! هیچ بودم نابودتر شدم ! عظمت آقای مان مرا بلعید ! مرا كشت و زنده كرد ! پُر شدم از آرزو ، دست به سینه ، سر افكنده و اشك ریزان دعا كردم ! آخر شنیده بودم دعای كسانی كه اولین بار به این مكان مقدس می آیند برآورده میشود ! تاج سر ایرانیانم پا بوسی ات برایم كافی بود...

{ او محبوب است }

سلام محبوب من ! می گویند فلسفه حوزه ای از دانش بشریست ! تامل و تحقیق عقلانی درباره ی شناخت انسان و هستی و جامعه و ... ! بزرگانی چون ارسطو ، افلاطون ، کانت ، دکارت ، هگل تمام عمر خود را صرف شناخت همین فلسفه سپری کردند ! اما محبوب من ! می خواهم امروز همه ی فلاسفه بزرگ جهان را زیر سوال ببرم ! می خوام از فلسفه ی چشمان تو سخن بگویم ! از جادویی که هیچ فیلسوفی قادر به شناخت و تفکر در آن نیست ! شاید اگر اینجا بودند و به چشمان آسمانی تو ، نگاه های اهورایی و به وجود فرا زمینی تو کمی دقیق تر می شدند به صراحت اعتراف می کردند که تمام عمر در پی یافت چیزی بی ارزش بودند ! محبوب من ، شناخت و تامل در فلسفه ی چشمان تو کار هر کسی نیست !

پی نوشت : محبوب ارجمند من ! مرا ببخش که شمای بزرگوار را تو خطاب می کنم !

« او محبوب است »

چند وقت پیش به تماشای فیلم دعوت ساخته ابراهیم حاتمی کیا رفتیم ! با توجه به تیزر های تبلیغاتی پخش شده از تلویزیون خوشحال بودیم که فیلم جدید حاتمی کیا ( که دیگر موضوع دفاع مقدسی نخواهد داشت) بی شک متفاوت ترین و شاید بهترین ساخته ی وی باشد. اما بعد از تماشای فیلم خوشحالی مان را پس گرفتیم ! مطمئنا اگر فیلم ،دو اپیزودی هم می شد هیچ تفاوتی با تمام فیلم نداشت ، و جالب تر اینکه هیچ یک از این اپیزود ها انگیزه ای در ببیننده ایجاد نمی کرد و صرفا جنبه یک ساعت سرگرمی کسل کننده داشت، مثل نشستن توی پارک و تماشای خیابان خلوت روبه روی پارک ! از ابراهیم حاتمی کیا ساختن چنین فیلمی بعید بود ! البته همه ی اینها نظر شخصی من هستش و نقد تخصصی در کار نیست !

ای پیک سحرگاهی پیغامی از و سرکن 

ور تنگ شکر خواهی این نکته مکرر کن

گفتی که بکش دامان از خاک در جانان  

سر پیچم از این فرمان، فرمایش دیگر کن

سلام محبوب من ! حالتان خوب است ؟ روزگار به کامتان باد ! و لبانتان پر از خنده و دلتان مملو از شادی ! من نیز بد نیستم ، زیر سایه ی خیال شما زندگی می کنیم ! وقتی می بینمتان زبانم میگیرد و تمام اعتماد به نفسِ لبریز شده ام محو می شود ! وقتی می بینمتان ، غرق تماشای چشمان حوری وشتان می شوم ! محبوب من ! این سلام و بیان ارادتی است دست به سینه در مقابل شما که وقت دیدار نمی توانم به کلام آورمش ! از من بپزیرید !

تا نوشته ای دیگر ...