محبوب من، امروز دوازده اَمرداد است !
محبوب من سلام !
ساعت هاست که در تکاپوی نوشتن نامه ای برایت هستم. شعری. متنی. اما قلمم یارای این مهم را ندارد. آمده ام بگویم که امروز ، روز آغازین جهان است. این حکم را من می دهم! چه ساده لوح اند اندیشمندان و فیلسوفانی که سالهاست برای یافتن اولین روز هستی در تلاش هستند. آغاز عالم کجا بود؟! بیگ بنگ ! یا همان انفجار بزرگ ؟! نقطه ی زیرین ب بسم الله ؟! نه، هیچ کدام ! با جسارت تمام می گویم: من یافته ام! امروز دوازده اَمرداد است!
نامه ی تبریک عید ! {برسد به دست محبوبم}
« به نام تو »
..............................................................................................................................
بسم الله الرحمن الرحیم
محبوب عزیزم
سلام
پیرو نامه های پیشین که در ماه های مختلف برایتان ارسال میگردید و نظر به اینکه در آستانه ی سال جدید و رسیدن نوروز باستانی هستیم، می خواستم از تمامیِ الطاف حضرتعالی که نسبت به بنده ی حقیر داشتید ، متشکّر باشم. مطمئنا سپاس از این درگاه کمی تصنّعی به نظر می آید، لذا خواهشمند است شما به بزرگواری خود این جسارت را نادیده بگیرید. در این لحظات میمون و مبارک از خداوند بزرگ خواستارم که از عمر اینجانب بکاهد و به توشه ی عمر جنابعالی بیفزاید، ناچیزترین هدیه ی سال نوی بنده به شما، باشد که مورد پذیرش والامقام قرار گیرد.
پیشاپیش کمال قدرانی را دارا می باشد!
و . ش
بیست و نه / اسفند / یک هزار و سیصد و هشتاد و هشت
